یک پژوهش بین‌المللی پیشگامانه، داده‌های خواب ۸۸،۴۶۱ بزرگسال را در بانک زیستی بریتانیا تحلیل کرد و ارتباط معناداری را بین ویژگی‌های خواب و ۱۷۲ بیماری یافت.

به نقل از نوروساینس نیوز، این پژوهش که به سرپرستی گروهی از پژوهشگران «دانشگاه پکن» (Peking University) و «دانشگاه پزشکی ارتش چین» (Army Medical University) انجام شده است، نظم خواب مانند ثبات زمان خواب و ثبات چرخه شبانه‌روزی بدن را به عنوان یک عامل کمتر شناخته‌شده، اما حیاتی در خطر بروز بیماری برجسته می‌کند.

پژوهشگران با استفاده از داده‌های اکتی‌گرافی جمع‌آوری‌شده در طول میانگین ۶.۸ سال دریافتند که بیش از ۲۰ درصد خطر ابتلا به ۹۲ بیماری به نظم نامناسب خواب مربوط می‌شود. نکته قابل توجه این است که زمان خواب نامنظم (بعد از ساعت ۰۰:۳۰) با ۲.۵۷ برابر افزایش خطر ابتلا به سیروز کبدی مرتبط بود؛ در حالی که عدم ثبات خواب روزانه، خطر ابتلا به قانقاریا را تا ۲.۶۱ برابر افزایش داد.

نکته مهم این است که این پژوهش، ادعا‌های پیشین را مبنی بر مضر بودن خواب طولانی (بیشتر از ۹ ساعت) به چالش می‌کشد. در حالی که برخی گزارش‌ها خواب طولانی را با سکته مغزی و بیماری قلبی مرتبط دانسته‌اند، داده‌های عینی این ارتباط را تنها در یک بیماری نشان داده‌اند. طبقه‌بندی نادرست ممکن است در این زمینه مقصر باشد. ۲۱.۶۷ درصد از افرادی که خواب طولانی دارند، در واقع کمتر از ۶ ساعت می‌خوابند و این نشان می‌دهد زمان صرف‌شده در رختخواب اغلب با زمان واقعی خواب اشتباه گرفته می‌شود.

پروفسور «شنگفنگ وانگ» (Shengfeng Wang) پژوهشگر ارشد این پروژه گفت: یافته‌های ما اهمیت نادیده گرفته‌شده نظم خواب را برجسته می‌کنند. وقت آن رسیده است که تعریف خود را از خواب خوب فراتر از مدت زمان آن گسترش دهیم.

این گروه پژوهشی چندین ارتباط را در مردم آمریکا مورد تأیید قرار دادند و مسیر‌های التهابی را به عنوان یک پیوند بیولوژیکی احتمالی شناسایی کردند. تحقیقات آینده به بررسی علیت و ارزیابی تأثیر مداخلات خواب بر پیامد بیماری‌های مزمن خواهند پرداخت.