ترامپ دست از شامورتیبازی برنمیدارد!/«آدمهای مهم ترور میشوند»؛ جای سس خرسی در اینمعادله کجاست؟
باید از رئیسجمهور زرد آمریکا اینسوال را هم بپرسیم که براساس گفتههای خودش، نظری درباره ترور شهید رهبر انقلاب ندارد؟ احتمالا ترور اول ایشان در مسجد ابوذر با بمب دستی و سپس استفاده از مهماتی که گفته میشود 30 موشک بلو اسپارو بوده باید نشان از اهمیتی بدهد که ایشان داشته و نه ترامپ و نه ولیعهد ناکام پهلوی خیلی با آن فاصله دارند! راستی ترور ناکام سس خرسی در برلین با عصاره گوجه فرنگی چه معنایی میتواند داشته باشد؟
به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، برای سلبریتی، بودن در فضای مجازی و رسانهها مثل حضور ماهی در آب است و روزی که تیتر رسانهها نباشد و به او نپردازند (چه فحش بدهند و چه تعریفش را بکنند) روز مرگ اوست!
بارها و بارها گفته شده که دونالد ترامپ یکسلبریتی بود که رئیسجمهور آمریکا شد. او هنوز هم سلبریتی است و یکی از راهبردهای همیشگیاش، حرفزدن زیاد و موضعگیری برای بودن همیشگی و دائم در رسانههاست. مرشدان و بزرگترهایش که گانگسترهای یهودی آمریکا هستند هم خوب ایننکته را جاگیر ذهنش کردهاند که باید در فضای مجازی فعال باشد و توییت بگذارد! هفته پیش را فراموش نکنید که روز جمعه از صبح تا شب، توییتر را به رگبار توییت بسته بود و 7 دروغ شاخدار گفت که دکتر قالیباف رئیس مجلس دروغبودنشان را ثابت کرد.
اگر یادتان باشد، چندی پیش درباره ماجرای ترور قبلی ترامپ مطلبی نوشتیم که در اینپیوند «اینآمریکاییهای شامورتیباز!/صحنهسازی ترور و دست و پای بادکرده؛ ملزومات سلبریتیبودن هستند» قابل دسترسی و مطالعه است و زمینهسازی فکری در اینباره را در سینمای آمریکا و هالیوود تشریح کردیم. دو نمونه بارزی هم که در آنمطلب نام بردیم، دو فیلم «در خط آتش» و «شغال» بودند.
حالا هم طی چند ساعت گذشته اتفاقی افتاده که خیلی از رسانهایها و اهالی فن در حال تمسخرش هستند و از صحنهسازی و مصنوعیبودنش حرف میزنند. به بیان سادهتر، حنای موجودی که ایرانیها اینروزها سگ زردش میخوانند، دیگر رنگی ندارد. نه فقط ایرانیها که برای مردم دنیا هم رنگی ندارد. بلافاصله بعد از انتشار مهندسیشده اخبار ماجرایی که ترور خوانده میشود، یکی از کاربران آمریکایی در توییتر نوشت:
«ترامپ خیلی فیکه! این آدمها کاملاً نمایشی بودن.از افراد نشسته، حتی یک نفر هم که برای فرار از «خطر» تکون نمیخوره!
نقشه نتانیاهو اینه که یه نمایش الکی راه بندازه، یکی رو بفرستن یه کاری بکنه و بعدش بندازن گردن ایران!»
کمال شرف کاریکاتوریست یمنی هم تصویری کشید و منتشر کرد که نیازی به توضیح و تشریح ندارد و به قول معروف بدون شرح است.
اما کارشناسان برنامههای مختلف تلویزیونی از خود آمریکا و دیگر کشورها هم به فیک و مصنوعیبودن اینماجرا اشاره کردند.
نکته جالب ماجرا، سخنان ترامپ در حکم مثلا واکنش به اینترور ناموفق است که بیش از پیش نیت او برای طراحی اینصحنهسازی و شامورتیبازی را برملا میکند؛ اینکه آدمهای موفق ترور میشوند و براساس مهم بودنشان ترورها موفق هستند؛ مثل آبراهام لینکلن رئیسجمهور پیشین آمریکا که با موفقیت ترور شد.
باید از رئیسجمهور زرد آمریکا اینسوال را هم بپرسیم که براساس گفتههای خودش، نظری درباره ترور شهید رهبر انقلاب ندارد؟ احتمالا ترور اول ایشان در مسجد ابوذر با بمب دستی و سپس استفاده از مهماتی که گفته میشود 30 موشک بلو اسپارو بوده باید نشان از اهمیتی بدهد که ایشان داشته و نه ترامپ و نه ولیعهد ناکام پهلوی خیلی با آن فاصله دارند! راستی ترور ناکام سس خرسی در برلین با عصاره گوجه فرنگی چه معنایی میتواند داشته باشد؟
در میانههای جنگ تحمیلی سوم به ایران که صداهای مختلفی از گوشه و کنار دنیا بلند بود که ترامپ جنگ را بهخاطر رسوایی اپستین راه انداخته، صداهای جدیدی هم شنیده شد که سخنرانی ملانیا ترامپ و ظاهرشدنش در مقام کسی که میگوید ارتباطی با اپستین نداشته، برای فرار از افتضاح جنگ بوده و افتضاح توی افتضاح شده است.
حالا در حالی که جنگ اقتصادی و رسانهای هم به افتضاح و فضاحت کشیده شده، همانطور که اهالی رسانه میگویند، اینماجرای ترور ناموفق راه فرار دیگری است که ظاهرا بناست دست ترامپ و کارفرمایانش در لابی صهیونیستی آمریکا را برای اتفاقات بعدی ازجمله حمله به ایران باز بگذارد! هرچند که او در ظاهر گفته به نظر میرسد ایران ارتباطی با اینترور نداشته اما مشخص است که زمینهچینیهایی برای اتفاقات بعدی در حال انجام هستند!
بگذارید مطلب را با یکسوال مهم که البته جوابش مشخص است، تمام کنیم! چهطور است که ترامپ بهخاطر مهم بودنش چندبار ترور میشود و با وجود همه نظارتهای شدیدی که دستگاه امنیتی آمریکا دارد و در فیلمهای هالیوودی دیدهایم، هر دفعه ترورش به سرانجام نمیرسد و ترورکنندهها موفق نمیشوند؟ در حالیکه ترورهای دیگر مثل ترور رهبر انقلاب اسلامی ایران به ثمر مینشینند.
اینبازی دیگر ریشش در آمده!
صادق وفایی