سرمقاله – سیاه وسفید…!!!

محمدراعی فرد
درشرایطی که دراین روزهای آتش و ون وهُرُم داغی که از آسمان زبانه میکشد و ناترازی ها و ورشکستگی آبی و تولید برق و گرانی بدتر از انفجار و گلوله مردم را در هم پیچیده ، اما زمین سیاست بسیار ناهموار و پرتنش و دغدغه زاست، سیاستی که باید در بزنگاههایی چنین سخت آبی باشد بر آتشهایی که هریک ازسویی ایران را تهدید میکند، متاسفانه جنگ حیدری و نعمتی در داخل دنیایی را به تصویر کشیده که در آن نه از امید خبری هست و نه از انگیزه ، نه از دیپلماسی و تصمیم گیریهای حیاتی و سخت و نه از راهبردی برای دورکردن سایه شوم جنگ . مردم را بین دوسنگ آسیابی که برآن آب تفرقه جاری است گیرانداخته ایم و ازدرون به سمت درگیری های سیاسی داخلی سوق و پیشرانه ها را روشن کرده ایم. فعلا جنگی خطرناک و بسیار پیچیده درجریان است  در پسا پرده آن آینده ای دارد رقم می خورد که چشم انداز وحشتناک و خطرناکی رقم زده میشود. سپهرسیاسی دچار چنان دوقطبی هراسناکی شده است که منافع ملی باخطرات بسیاری مواجه گردیده اند. دفاع از خاک ایران برهر کسی واجب است و باتمام وجود باید عملیاتی شود اما ملت در بین دو تیغه قیچی تیزی قرار گرفته اند که به زعم آقایان یکی برمیخ می کوبد و دیگری برنعل آن هم نعل وارونه، گروهی صلح و مذاکره را که روی سپید دیپلماسی است را خیانت می پندارند و تمام تصمیم گیران از روسای سه قوه و تا حتی شعام را برنمی تابند و با تمام امکانات هر روز برشیپور ادامه جنگ از سرگشادش می دمند و گروهی دیگر تنها راه رستگاری را در ادامه جنگ تا آخرین گلوله و نفر ترسیم میکنند. عقلانیت در تصمیم گیری های این روزهای سخت و نا پایدار کشور تنها راه برون رفت از این مخمصه و بن بست است ، عقلانیت یعنی بین آنچه که هست و آنچه که باید باشد تعادل برقرار کرد و تمام پلها را پشت سرخود خراب نکرد تا از شر مخاصمات و درگیریهایی که تبدیل به یک چرخه معیوب گردیده را به ابزاری بُرنده برای خلاصی از آن تبدیل نمود. این که خیال کنیم مردم را باید به این روش هم عادت دهیم شلیک کردن تیر به پای خوداست ، زیرساختها را که ازدست بدهیم دیگر سنگ روی سنگ بند نمی آید، باید واقعیت خودمان را با واقعیتهای آن سوی مرزها بسنجیم و برمبنای داشته های مان نقشه راه را ترسیم کنیم . واقعیت این است که آمریکا واسرائیل برمبنای اشتباه محاسباتی نتوانستند بر کشورمان فائق آیند لذا در یک فرصتی که درتفاهم نامه بوجود آمد ایران توانست میلیارها دلار نفت خودرا بفروش رساند تا به شرایط داخل سامانی دهد که تاکنون محقق نشده است همانگونه که فرصت را به طرفهای مقابل نیز داد تا باچینش دوباره امکانات خود و تنفسی که ازآن برخوردارشد دوباره تحریمهای بیشتر ومحاصره دریائی را رونمایی کند و باحملات محدود اما مخرب در جنوب کشور شرایطی را که به دنبال آن است فراهم آورد ، طبیعی است که ما نیز پایگاه های آنان را موشک و پهباد باران کرده ومی کنیم تا لقمه گلوگیر وخفه کننده ای برای نشخوار کنندگان آمریکا ورژیم صهیونیستی باشیم اما هیچ جنگی ابدی نیست و درنهایت فرو نشستن بر میز مذاکره است، جایی که باید امتیاز داد و امتیاز گرفت .ما اینک از گروهک های جنگ طلب اقلیتی دقیقا چون آمریکا و رژیم صهیونیستی درحال ضربه خوردنیم که باعث چندپاره شدن جامعه درچنین شرایط خطیر و اسفناکی شده و می شود ، عقلای قوم باید از نفوذ کسانی که کشور را درجهت بحران و ضعف قرار می دهند به شدت جلوگیری کرده وخون تازه ای را برای انسجام جامعه به رگهای وطن تزریق کنند…!!!