مرصاد از زبان یک رزمنده؛ پایان توهم منافقین در تنگه چهارزبر

عملیات مرصاد، آخرین نبرد سرنوشت‌ساز دفاع مقدس، از نگاه مدیرکل‌حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس و مقاومت استان خراسان جنوبی نه فقط یک پیروزی نظامی، بلکه نقطه پایان بر جریان نفاق و نماد هوشیاری، ولایت‌مداری و ایستادگی ملت ایران در برابر دشمن بود؛ روایتی که او به عنوان یکی از رزمندگان حاضر در صحنه، از تنگه چهارزبر تا پیام آن برای نسل امروز بازگو می‌کند.عملیات مرصاد که در آخرین روز‌های جنگ تحمیلی رخ داد، نه تنها یک عملیات نظامی، بلکه «تیر خلاص» بر پیکره جریان نفاق بود. برای واکاوی این حماسه بزرگ و مرور خاطرات آن روز‌های سرنوشت‌ساز، خبرنگار دفاع‌پرس از بیرجند با سرهنگ پاسدار «غلامرضا فلاحی»، مدیرکل حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس استان خراسان جنوبی که خود از رزمندگان حاضر در آن عملیات بوده است، به گفت‌و‌گو پرداخت.

*جناب سرهنگ، مرصاد در تاریخ دفاع مقدس با عنوان «کمین‌گاه» شناخته می‌شود. از فضای آن روز‌ها و خبری که منجر به اعزام شما به منطقه شد، برایمان بگویید؟
– سرهنگ فلاحی: عملیات مرصاد جلوه‌ای از اراده الهی بود. در حالی که ما پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸، خود را برای شرایط پس از جنگ آماده می‌کردیم، هجوم منافقین با حمایت تمام‌قد رژیم بعثی، ماهیت واقعی آنها را برای همگان عیان کرد. وقتی خبر نفوذ دشمن به داخل خاک کشورمان منتشر شد، شور و حال عجیبی در بین رزمندگان ایجاد شد؛ انگار که دوباره در‌های رحمت الهی به روی ما گشوده شده بود تا یک‌بار برای همیشه، طومار جریان نفاق درهم پیچیده شود. من نیز به عنوان یک رزمنده، به همراه سایر همرزمان، بی‌درنگ خود را به خط مقدم رساندیم؛ فضایی سرشار از غیرت و ولایت‌مداری که در چهره تک‌تک رزمندگان موج می‌زد.

*به عنوان کسی که در آن صحنه حضور داشتید، اولین تصویری که از تنگه چهارزبر و مواجهه با دشمن در ذهن دارید چیست؟
– سرهنگ فلاحی: تصویرِ خشم و حیرت. منافقین فکر می‌کردند با چند ستون نظامی و شعار‌های پوشالی می‌توانند به تهران برسند، اما در تنگه چهارزبر با دیواره‌ای از اراده پولادین رزمندگان اسلام مواجه شدند. اولین تصویری که از آن روز‌ها دارم، انباشت تجهیزات زرهی دشمن بود که در تله‌ای که نامش را «مرصاد» گذاشته بودند، گرفتار شده بودند. سردرگمی دشمن در مواجهه با آتش سنگین رزمندگان، نشان می‌داد که آنها واقعیتِ «ایمان» و «آمادگی» نیرو‌های ما را در محاسبات خود لحاظ نکرده بودند.

*به نظر شما چرا عملیات مرصاد به نقطه عطفی در تاریخ دفاع مقدس تبدیل شد؟
– سرهنگ فلاحی: مرصاد نشان داد که دفاع مقدس تا آخرین لحظه ادامه دارد. این عملیات تنها یک پیروزی نظامی نبود، بلکه پالایشی بود که صف حق و باطل را در آخرین لحظات جنگ کاملاً تفکیک کرد. دشمن گمان می‌کرد در خلأ ناشی از پذیرش قطعنامه می‌تواند ضربه نهایی را بزند، اما مرصاد ثابت کرد که ایران اسلامی با اتکا به نیروی مردمی و رهبری حکیمانه امام راحل (ره)، در هر شرایطی قادر به دفاع از کیان خود است.

*شما امروز به عنوان مدیرکل حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس استان خراسان جنوبی مشغول به خدمت هستید. چه پیامی از این عملیات برای نسل جوان امروز دارید؟
– سرهنگ فلاحی: پیام مرصاد، «هوشیاری و بصیرت» است. امروز دشمنان ما تغییر چهره داده‌اند، اما ماهیتِ تقابل همان است. نسل جوان ما باید بداند که استقلال و امنیت امروز کشور، محصولِ همین فداکاری‌ها در تنگه چهارزبر و سایر جبهه‌هاست. وظیفه ما در بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس و مقاومت، روایتِ صادقانه این حماسه‌هاست تا روحیه مرصاد، که همان روحیه ایستادگی در برابر نفوذ و توطئه است در جامعه زنده بماند. ما باید «مرصاد» را فراتر از یک تاریخ در تقویم، به عنوان یک سبک زندگیِ انقلابی به نسل نو منتقل کنیم.

* جناب سرهنگ، به عنوان حسن ختام، اگر نکته‌ای در خصوصِ راز اصلیِ پیروزی در مرصاد و پیوند آن با شرایط امروز دارید، بفرمایید.
– سرهنگ فلاحی: ببینید، راز پیروزی ما در مرصاد و در تمامی سال‌های دفاع مقدس، تنها در تجهیزات نظامی نبود؛ بلکه در «تکلیف‌مداری» و حرکتِ دقیق در مدار ولایت و رهبری نهفته بود. در آن روزهایِ پُرابهامِ پس از پذیرش قطعنامه، اگر نبود پیام‌های روشنگر و فرمان قاطع امام راحل (ره)، شاید تشخیصِ مسیر برای خیلی‌ها دشوار می‌شد.
رزمندگان مرصاد، سربازانی بودند که چشم به دهانِ ولایت داشتند. امروز هم همان «مدار ولایت» تنها قطب‌نمای نجات‌بخش کشور در میان طوفانِ فتنه‌ها و جنگ‌های ترکیبی است. اگر امروز ما در اداره امور کشور، در حوزه‌های فرهنگی و در میدان‌های نبرد نرم، گوش‌به‌فرمانِ مقام معظم رهبری (مدظله‌العالی) باشیم و همان روحیه «ولایت‌مداریِ مرصادی» را در خود تقویت کنیم، قطعاً هیچ دشمنی یارایِ ضربه زدن به این نظام را نخواهد داشت. مرصاد به ما آموخت که هرگاه تحتِ لوای ولایت، وحدت‌کلمه داشته باشیم، دستِ یاری خداوند (کمین‌گاهِ الهی) برای یاریِ ما گشوده خواهد شد.