شیرهای آب و لب های مسئولان هم زمان بسته شدند/ ساعت های خشک بیرجند

در شهری که گرمای مرداد هر قطره آب را به معنای بقا تبدیل می کند سکوت ناگهانی لوله ها می تواند به معنای هر چیزی باشد جز آرامش، بر اساس گزارش های مردمی، دیروز در بیرجند ساعت ۱۲ ظهر زمانی که شهر در اوج تکاپوی روزانه بود جریان آب در مناطقی چون نارنج، ترنج، نارون، صدف و پونه به طور ناگهانی قطع شد. اما آنچه از خود قطعی آب تلخ تر بود خلاء خبر بود؛ سکوتی از سوی شرکت آب و فاضلاب که شهروندان را در وضعیتی میان سردرگمی و نارضایتی رها کرد.

زندگی در حالت تعلیق
قطع آب وقتی برنامه ریزی شده باشد یک چالش مدیریتی است اما وقتی بدون اطلاع قبلی رخ دهد به یک آشفتگی اجتماعی تبدیل می شود. تصور کنید خانه ای که در گرمای مرداد به آب نیاز دارد یا کسب و کاری که چرخ زندگی اش به جریان آب وابسته است ناگهان با لوله های خشک مواجه شود. برای ساکنان مناطق متأثر این ۶ ساعت تنها نبود یک ماده حیاتی نبود بلکه به معنای توقف فعالیت های ضروری و به هم خوردن نظم زندگی بود. نبود یک پیامک ساده یا یک اطلاعیه در درگاه های اطلاع رسانی فاصله میان شهروند و سازمان را بیشتر کرد و حس نادیده گرفته شدن را جایگزین اعتماد کرد.

بهای سنگین سکوت
در این میان ضربه سخت تر را کسانی خوردند که آب ابزار کارشان است. رستوران ها، خشک شویی ها و واحدهای خدماتی در این مناطق با یک بحران پیش بینی نشده روبرو شدند. برای یک کسب و کار کوچک ۶ ساعت قطعی آب بدون اطلاع قبلی تنها به معنای توقف کار نیست بلکه به معنای ضرر مالی، نارضایتی مشتری و ضربه به اعتبار است. اینجاست که باید پرسید مدیریت شهری و شرکت آب و فاضلاب هزینه های اجتماعی و اقتصادی این بی‌خبری را چگونه محاسبه می کنند؟

شفافیت؛ حق پیش از آب
دسترسی به آب یک حق است اما دسترسی به اطلاع از وضعیت این حق یک ضرورت شهروندی است. شهروندان بیرجند امروز نه تنها خواستار بازگشت جریان آب بلکه خواستار بازگشت شفافیت در اطلاع رسانی هستند. وقتی مردم مجبور شوند برای دانستن زمان رفع مشکل ساعت ها در صف تماس های سامانه اتفاقات آب منتظر بمانند یعنی سیستم ارتباطی سازمان با جامعه دچار گسست شده است.

پایان یک قطعی یا تکرار یک عادت؟
جریان آب شاید پس از چند ساعت بازگردد و لوله ها دوباره پر شوند اما سؤال اصلی این است آیا این قطعی های غافلگیرکننده بخشی از یک الگو در بیرجند شده است؟ تا چه زمان شهروندان باید به جای برنامه‌ریزی برای زندگی منتظر شوک های ناگهانی زیرساختی باشند و مهم تر از آن؛ آیا روزی می‌رسد که اطلاع رسانی به اندازه توزیع آب برای مسئولان اولویت پیدا کند؟ پاسخ این سؤالات را مسئولان شرکت آب و فاضلاب استان به طور قطع خواهند داد.