غول 62 همتی پتروشیمی رو به نهبندان کرد
از قلب کویر تا میز تصمیمگیران پایتخت؛ سرمایهگذاری بیسابقه بزرگترین هلدینگ پتروشیمی کشور در نهبندان، نه تنها یک پروژه صنعتی، بلکه نقطه عطفی در بازتعریف ژئوپلیتیک اقتصادی شرق کشور است. ۶۲ هزار میلیارد تومان سرمایه، در کنار نیروگاههای خورشیدی و خطوط گاز سراسری، نویدبخش گذار نهبندان از یک شهرستان دورافتاده به یک مرکز صنعتی-تجاری استراتژیک است.
وقتی سرمایه به سوی کویر میرود
در اتفاقی که میتواند معادلات توسعه در شرق کشور را تغییر دهد، هیئت مدیره بزرگترین هلدینگ پتروشیمی کشور، با تصویب طرحی کلان، سرمایهگذاری ۶۲ هزار میلیارد تومانی (۶۲ همت) را برای احداث مجتمع پتروشیمی در نهبندان پذیرفت. این پروژه که حاصل ۶ سال پیگیری مستمر و تدقیق در ظرفیتهای اقلیمی و زیرساختی منطقه است، نخستین بار است که هلدینگ خلیج فارس، نگاه استراتژیک خود را به سوی شرق ایران میگسترد. این سرمایهگذاری، تنها یک عدد ریاضی نیست؛ بلکه به معنای تزریق خون تازه به رگهای اقتصادی منطقهای است که سالهاست منتظر یک فرصت طلایی برای شکوفایی بود.
پیوندی میان خورشید و صنعت
اما چشمانداز نهبندان تنها به پتروشیمی ختم نمیشود. در کنار این غول صنعتی، طرح احداث یک نیروگاه خورشیدی ۱۵۰ مگاواتی نیز به تصویب رسیده است. این اقدام نشان میدهد که نهبندان در حال حرکت به سوی «صنعت سبز» است تا از پتانسیل خورشیدی بینظیر این منطقه برای تأمین انرژی مورد نیاز صنایع خود استفاده کند.
همافزایی میان انرژیهای تجدیدپذیر و صنایع سنگین، نهبندان را در مسیر تبدیل شدن به الگویی از توسعه پایدار در مناطق خشک قرار میدهد.
رگهای حیاتی که بیدار میشوند
هیچ صنعتی بدون زیرساخت نمیپذیرد و نهبندان اکنون در حال تکمیل پازل زیرساختی خود است. بهرهبرداری از خط انتقال گاز هفتم سراسری و امتداد آن به سمت سربیشه، مانند باز شدن رگهای حیاتی برای یک موجود زنده است. همچنین احداث پست ۴۰۰ کیلوولت در حاشیه شهر و دوباندهسازی محور نهبندان به مرکز استان، این منطقه را از انزوای جغرافیایی خارج کرده و مسیر انتقال کالا و سرمایه را هموار میکند.
ضرورت ایجاد فرمانداری ویژه
در حالی که نهبندان با وسعتی حدود ۲۶ هزار کیلومتر مربع، از ۱۰ تا ۱۱ استان کشور بزرگتر است، اما ساختار مدیریتی آن هنوز با این عظمت همخوانی ندارد. مطالبه جدی مردم و فعالان اقتصادی، ارتقای فرمانداری نهبندان به «فرمانداری ویژه» است. منطق ساده میگوید منطقهای با این وسعت و پتانسیل، به ساختار مدیریتی متناسب با ابعادش نیاز دارد تا بتواند حجم عظیم سرمایهگذاریهای جاری را مدیریت کند.
افقهای گشوده از معدن تا مرز
پتانسیلهای نهبندان تنها در پتروشیمی خلاصه نمیشود. توسعه صنایع فرآوری معدنی در حوزههای استراتژیک نظیر طلا، مس، فلورین، آهن اکسید و منیزیم، در کنار بهرهبرداری از سد بندان و طرحهای آبرسانی، نشاندهنده یک استراتژی جامع برای بهرهبرداری از ثروتهای زمین و آسمان این منطقه است.
در همین راستا، بازگشایی مرز «دوکوهانه»، تلاش برای ایجاد منطقه آزاد تجاری-اقتصادی و توسعه دانشگاه ملی مهارت، تکههایی از یک پازل بزرگ هستند که هدف نهایی آنها، تبدیل نهبندان به یک «گذرگاه تجاری» میان ایران و کشورهای همسایه است.
انتظار برای ابلاغ نهایی
با تمام این خبرهای امیدوارکننده، یک نقطه کور وجود دارد: «طرح توسعه نهبندان». این طرح با اعتبار ۵ هزار میلیارد تومان در دولت نهایی شده، اما هنوز ابلاغ و اجرای کامل آن محقق نشده است. اینجاست که نقش نمایندگان در مجلس و پیگیری از نایب رئیس مجلس حیاتی میشود تا وعدهها از روی کاغذ به واقعیت تبدیل شوند.
آیا نهبندان به شرق نو
تبدیل میشود؟
همه شواهد نشان میدهد که نهبندان در یک نقطه عطف تاریخی قرار دارد. سرمایهگذاری ۶۲ همتی، زیرساختهای انرژی و گاز، و پتانسیلهای معدنی، همگی در یک نقطه تلاقی کردهاند. اما پرسش اصلی این است: آیا اراده سیاسی و اجرایی لازم برای تبدیل این فرصتها به رفاه اجتماعی برای مردم منطقه وجود دارد؟
اگر گرههای اداری باز شود و فرمانداری ویژه و طرحهای توسعهای ابلاغ گردند، نهبندان دیگر نه یک نقطه دورافتاده در نقشه، بلکه موتور محرک اقتصاد شرق ایران خواهد بود. آینده نهبندان اکنون در لایههای نازک کاغذهای ابلاغیه دولتی و اراده مدیران نهفته است؛ تکانی که میتواند سرنوشت هزاران خانواده در این کویر پهناور را تغییر دهد.