«خاک می‌خوریم، اما خاک نمی‌دهیم» این گزاره تمدنی و تاریخی را «ستارخان» از زبان یک بانوی آذری روایت می کند در روزهای تلخ قحطی و بسیار سخت محاصره. کلامی راهبردی که با گذشت روزگار، معنایش نه تنها در غبار نمی نشیند که چون درختی، تناور ریشه هایش را به عمق زمین می فرستد. این سخن را به روزگاران از زبان بسیاری شنیده ایم اما در برخی زمان ها که به عنوانِ«برهه حساسِ» کنونی می شناسیم، واجد معنایی بسیار بلند و عمیق و گسترده است. هر بار که تکرار می شود، ذخیره ذهنی و تاریخی را به قدرتی عینی و امروزی تبدیل می کند چنان که خواندن آن از قلمِ وزیر جدید دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، چنین است. به گزارش خبرگزاری ها، مهرداد اخلاقی کتابچی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: اولین ساعت کاریم را به تامین خواسته های نیروی هوافضای سپاه و پدافند ارتش اختصاص دادم. وی با بیان اینکه برای ما پاسخ به تهدیدهای مکرر، مسابقه لفاظی نیست؛ تبدیل تهدیدها به آمادگی بیشتر و قدرت دفاعی مؤثرتر است، تصریح کرد: ما روی اهداف مان با فناوری های جدید متمرکز هستیم؛ «خاک می‌خوریم اما خاک نمی دهیم.». تکرار این سخن از زبانِ قلمِ رئیس جمهور هم افق معنایی آن را فراتر می برد. مسعود پزشکیان نیز- چند روز پیش- در صفحه شخصی خود در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: ستارخان، برای آرمانی جنگید که آن را شایسته ایران می‌دانست: آزادی، قانون و سربلندی ملت. وی اضافه کرد: ایران به چنین فرزندانی افتخار می‌کند؛ مردانی که ارزش‌هایشان را نه فقط با زبان، که با ایستادگی‌شان معنا کردند. او در پایان افزود: «خاک می‌خوریم اما خاک نمی‌دهیم.» جمله پایانی رئیس جمهور، سخنِ همواره در آغاز ملت رشید ایران است. واقعیتی که در هزاره های طولانی، زیست کرده ایم. بارها زخم برداشته اما برخاسته ایم. حتی بارها بر این خاک مقدس، در خون خفته و باز در هیئتِ «شهید»، سربرداشته و تکثیر شده ایم. از هر پاییزِ«زندگی ریز»ی که دشمنان ساخته اند، ما راه به بهار برده و باز جوانه زده ایم. باز جوان شده ایم و دشمن دیرین را کمر شکسته ایم. امروز که«مرگ آفرینان» برای بار چندم دارند عربده می کشند و چنگ و دندان نشان می دهند، به صریح ترین کلمات، با غیرت تمام و قدرت در افزایش تکرار می کنیم؛«خاک می‌خوریم، اما خاک نمی‌دهیم.» دفن می‌کنیم هر کس را به تجاوز، پای این سو بگذارد. پس هیچ وقت ایران را و ایرانیان را و حتی یک ایرانی را تهدید نکنید. والسلام.