سرمقاله / حادثه ای که نباید رخ می داد

امروز خراسان جنوبی _ محمدراعی فرد

برای تولد یک اتفاق یا حادثه یا بلوا و شورش و به اصطلاح اغتشاش زمینه و بستری باید فراهم شود تا در طول چندسال به چیزی تبدیل شود که این روزها شاهد تلخی و درد اجتماعی آن باشیم. تا به یک تحلیل آزادانه و بدون لکنت دست نیابیم امکان رسیدن به نتایج مطلوب وجود نخواهد داشت. البته باتوجه به شرایط موجود رسیدن به یک تحلیل مبسوط فراهم نیست. تلنبار شدن خواسته هایی که سالها مردم به آن احتیاجی مبرم داشتند و پیچیدگی خاصی هم نداشت جز حداقل‌های یک زندگی بی‌دغدغه و نشنیدن حرف مردم و ندیدن آنها منجر به حوادثی غیرقابل تصور و دهشتناک گردید که هزاران کشته و زخمی و خسارات سنگین در آتش سوزی‌های تکاندهنده گردید. ابعاد این فاجعه ملی هنوز به شکل کامل بازیافت نشده است؛ اتفاقاتی که از یک اعتراض ساده و کاملاً طبیعی در کوتاه مدت تبدیل به اغتشاش و حتی ترور گردید. سؤالات بسیاری در ذهن جامعه ای که چنین صحنه هایی در ذهنش تزریق گردیده که نتایج روانی آن بعدها رخ خواهد نمود، وجود دارد که تا پاسخی روشن و واضح و شفاف و صریح به آنان ارائه نشود به آرامش نخواهد رسید. دراین شرایط ملتهب اجتماعی باید با استفاده از متخصصین روانشناختی و جامعه شناسی که به راحتی بتوانند حرف بزنند و تحلیل کنند تا آرامشی نسبی به جامعه مستولی گردد. سؤال مهم و حیاتی این است که این موج عظیم تروریست‌ها چه زمان و چگونه به کشور ورود کردند آنهم با تسلیحات گرم و گلوله؟ این که گفتیم حجم عظیم تروریست‌ها به این دلیل بود که تقریباً در تمام کشور گسترده شدند تا هزاران نفر را که اکثراً جوان بودند را به خاک وخون بکشند بدون اینکه مردم بدانند که ملیت آنان چه بوده واز کجا تغذیه شده اند. چه خوب بود به غیر از نیروهای امنیتی و انتظامی و بسیجی که به شهادت رسیدند و درکمال احترام و جمعیت فراوان تشییع شدند، جوانان بی‌نام و نشان که به دست دژخیمان تروریست کشته شدند نیز تشییع می‌شدند تا مرحمی بر زخم خانواده های آنان گذاشته شود.این فاجعه اگر ریشه یابی نشود و افکارعمومی در جریان واقعیت‌ها قرارنگیرند بازهم تکرار خواهد شد. برخشم جامعه باید آبی سرد از واقعیت‌یابی پاشاند تا شاید تغییرات ساختاری در حوزه اقتصاد که سال‌ها برآن پا فشردیم و نوشتیم و گفتیم فراهم شود!